Onderstaande tekst is een fragment uit de roman ‘Elvis’.

(….) ‘Gevoelens van schaamte bij het uitspreken van mijn naam keren regelmatig terug in mijn leven, niet omdat ik door mijn naam word gepest, of omdat mensen denken dat ik een jongen of transgender ben, sommigen uit mijn klas weten niet eens wie de echte Elvis is. Mijn naam houdt mij gevangen. Vanaf mijn geboorte loop ik in de schaduw van een held en heb ik de angst nooit uit die donkere plek vandaan te komen. Mijn naam roept iets op, een vraag, een verwijzing naar een verleden waar ik geen deel van uitmaak. Een periode van wuivende gitaren, rokjes en bloemen in kapsels van mensen die ik niet ken. Ik voel mij buitengesloten door mijn eigen bestaan, zelfs als mensen het goed bedoelen en mij laten delen in de intimiteit van hun herinnering.’

Uit: ‘Elvis’ © Marieke Sibarani